मण्डूकस्य भक्तवात्सल्यम्

दुर्योधनेन शकुनिना च कपटद्यूतेन पाण्डवाः पराजिताः | द्यूतनियमान् अनुसरद्भिः पाण्डवैः वनं गतम् | कदाचित् कृष्णेन तान् द्रष्टुम् आगम्यत | तेन कुशलवार्ता प्रवृत्ता | कृष्णेन द्रौपदी अपृच्छ्यत यत् “भवती कथम् अस्ति”. द्रौपद्या औद्यत यत् पूर्वतनस्य स्मरणेन दुःखं भवति | परन्तु पतिभिः सह आनन्देन अस्मि |” किञ्चित् कालानन्तरं कृष्णेन द्रौपदी उक्ता “मम स्नानं न अभवत् | व्यवस्थां करोतु |” इति |  द्रौपद्या चुल्लीं ज्वालयित्वा जलं उपरि स्थापितम् | तदा तया अन्य कार्याणि कुर्वती व्यस्थया भूयते | किञ्चित्समयानन्तरं तया दृष्टम् | यद्यपि अग्निना अज्वल्यत तथापि जलेन किञ्चितपि उष्णं नाभूयत | विस्मयमनया द्रौपद्या पुनरग्नि: उद्दीपितः |  तथापि उष्णं न अवर्त्यत | तया एतं विचित्रं दर्शयन्ती पतिः औद्यत |  भीमेन दृष्टम् | स्मयमानेन  श्रीकृष्णेन अपि तत्र आगत्य औद्यत यत् “जलं निष्कसयतु|” बलशालिना भीमेन तथैव कुर्वन् पात्रस्य अधोभागे मण्डूकः अदृश्यत | आश्चर्येण सर्वैः दृष्टम् | तदा कृष्णेन औद्यत “अपायात् मां रक्षयतु इति प्रार्थितवान् मण्डूक: | अतः अहं तं रक्षितवान् | तस्य भक्तवात्सल्येन सर्वैः पाण्डवैः आश्चर्यचकितैः अवर्तत |